عشق مامان مریض شده

پسرکم ١٧ تیر ٩٢ روز خیلی بدی برای ما بود چون تو ،میوه زندگیمون ، همه هستی مون بیمار و بی حال شده بودی و دیدن اون لحظه های بی تابی ات برای ما خیلی دردناک بود...

اون روز ظهر به امید اینکه چند ساعته شیر نخوردی و سوپ مقوی که برات درست کرده بودم رو میخوری آوردمت خونه، اما هر کاری کردم حتی یک قاشق از غذاتو نخوردی. آخه من که نمیدونستم معدت پر از هله هوله ست. ناچارا بهت شیر دادم و خوابوندمت ،اما توی خوابت آرامش همیشگی نبود و زیاد به خودت می پیچیدی. من نمی فهمیدم مشکلت چیه، تا اینکه ساعت ٣ بیدار شدی ، دست روی شکمت گذاشته بودی و میگفتی  درد...درد...یعنی شکمم درد میکنه ، برام عجیب بود که تو چطور مفهوم درد رو می فهمی ، عزیزکم با هر بار درد گفتنت دل مامان هزار بار درد میومد .همین جور که تو بغلم بودی و داشتی گریه  می کردی یهو استفراغ کردی، طوری که چند تا پتو رو کثیف کردی و چون خیلی بوی بدی میداد همه پتو ها رو فوری بردیم بیرون و تو رو بردیم حموم اما تا اومدیم توی اتاقت تا لباساتو تنت کنیم دوباره بالا آوردی ،یه بار دیگه بردیمت حموم و این بار هنوز بیرون نیومده بودیم که...من و بابا خیلی ترسیده بودیم ، من همش گریه میکردم و بابایی هم به شدت ناراحت بود و عصبانی ... میدونی چرا عصبانی؟؟  چون استفراغت همش خیارشور بود و ما نمی دونستیم اون خیارشور های لعنتی رو کی بهت داده بود و هیچ وقت هم نفهمیدیم ،چون از جاهایی که رفته بودی پرسیدیم گفتن ما ندادیم...پس نتیجه گرفتیم که یا خودت رفتی سر یخچال برداشتی یا خیارشورا خودشون پا در آوردن اومدن پیش تو...

دکتر که بردیمت هم گفت چیزی خوردی که با معده ت سازگار نبوده و چون آب زیادی از بدنت رفته باید زیاد مایعات بخوری گلم...

الهی فدات بشم مامانی... این قدر بی حال افتاده بودی که چشماتو هم نمی تونستی باز کنی ...

توی همون چند دقیقه من چندین بار مردم و زنده شدم...

خدا کنه هیچ پدر و مادری هیچوقت مریضی فرزندشونو نبینن... الهی.. آمین

پسرم ، بی نهایت دوستت دارم