خدای مهربانم

خدای مهربانم!

من به دنبال معجزه ها نمیگردم...من در حسرت عصایی که اژدها میشود و دمی مسیحایی نیستم که نابینایی شفا دهد و مرده ای را زنده کند...

معجزه همین جاست! در بر من!

کودکی که هر روز مرا به شگفت می آورد...هر روز قدرت بی پایان تو را به رخم میکشد و بارها مرا به حیرت فرو می برد و از خود میپرسم چطور میدانست که باید این کار را اینگونه انجام دهد؟

و تو هستی...

از آن بالا لبخند میزنی به حیرت من...

و من هستم...

این پایین سر به سجده میگذارم از قدرت تو...

خدای نزدیک و دورم...

خدای پنهان و پیدایم...

بیاموز به فرزندم که هیچ نیستیم بی تو و همه ایم با تو...

بیاموز به فرزندم که هر انسان قطره ای لرزان و آسیب پذیر است تا نپیوسته باشد به اقیانوس بی کران خداوندیت...